Vogezen 2012

Na weken uitkijken was het dan zo ver, op woensdag om 18u naar Mauro om de fiets en fietskledij in te laden.
Na de nodige vitamientjes (lees biertjes) afspraak op donderdag om 7u, alle bagage inladen in André zijn auto en op naar La Bresse. Eerst nog een lekkere koffie en dan weg.
Nog geen 500m. onderweg een raar geluid, resultaat: lekke band en enkel een thuisbrengertje als alternatief. Gelukkig heeft André nog een reservestel banden. Na de nodige stress en het geleverd werk een tasje koffie en op naar La Bresse.
Na de tussenstop in Luxemburg en een hoognodig plaspauze aankomst rond 14u nadat we eerst enkele prachtige foto’s hebben gemaakt van een werkelijk fantastische omgeving.
De hoteluitbaters(Delphine en Marc) staan ons al op te wachten met de spaghetti waarna we onze koffers uitpakken en omkleden voor een eerste rit van ongeveer 50Km.
Op richting centrum en dan naar de Col de la Croix des Moinats, hoogte 891m, jongens wat viel dat tegen, lange beklimming met stijgingspercentage van 4 tot 10 %.
Dus na de rit onmiddellijk het terras op en daar aan het infuus (Leffe van het vat) hangen, samen met enkele knabbels aangeboden door Delphine en Marc.
Na het avondeten(lekkere gratin) nog wat verbroederd met wielertoeristen uit Menen (de Gambas) en Uikhoven en Mechelen, en natuurlijk begeleid door de nodig Leffe.

Dag twee, een tripje naar het Gerardmeer met twee beklimmingen, de Col de Grosse Pierre, 955 hoogtemeters en de Col de Feignes sous Vologne met 954 hoogtemeters.
Tochtje van 60Km maar een uitzicht om U tegen te zeggen, onbeschrijflijk mooi.
En dan komt de beloning, natuurlijk de Leffe maar daarna 45 min. Genieten van sauna en jacuzzi, heerlijk relaxen. De frietjes met kalkoen smaken wonderbaarlijk goed, zo goed dat sommige de frietvoorraad hebben leeggegeten.

Dag drie, de koninginnenrit, maar liefst 3 en misschien 5 cols heeft onze vriend Garmin(Pedro) in petto, Pedro in zijn element natuurlijk, beide Mauro’s en Maurizzio ook, André een beetje minder en wat mij betreft, de eerste keer dat ik zo iets voorgeschoteld krijg. Vol goede moed: de eerste: Col du Ménil, 621 hoogtemeters, de tweede: Col de Bussang, 731 hoogtemeters en de klepper: Le Grand Ballon, 1325 hoogtemeters. Jezus wat heb ik die laatste Col afgezien.
Stukken met een stijgingspercentage van 10 tot 12 % waar geen einde aan komt.
en dan zijn er nog de motards die echt naar boven vliegen, jongens toch.
Een ritje van maar liefst 80km, voor mij meer dan genoeg maar mijn fietsgezellen doen er nog even de “route de crete” bij met nog 2 Cols: de Col d’Hahnenbrunnen(1180m. en  de Col du Herrenberg(1186m).
Terug in het hotel, douchen en dan het avondeten, kaas raclette (en het was lekker), mooi op tijd om de finale van de champions league te zien, natuurlijk met het nodige gesteggel. Nadat we de bar hebben gesloten, (het is inmiddels 2 uur in de morgen), het bed in, want zondag vertrekken we weer naar België.

Zondag om 8u uit de veren en beginnen met koffers te pakken, spijtig komt aan al het mooie zo snel een einde en na een stevig ontbijt alles inladen en rond 11u terug naar huis.
Na de tussenstop in Luxemburg komen we rond 16u30 in Maasmechelen, waar iedereen moe maar voldaan terug kan blikken op een mooie trip,  zeker voor herhaling vatbaar is.

Iedereen bedankt voor die mooie dagen in de Vogezen.