De Vogezen 2012

Donderdag 17-05-2012 vertrekken Juan, Pedro, Mauro Cic, Maurizio, André en Mauro M zoals afgesproken om 07u00 van bij mijn thuis naar Café Italia om onze laatste kleine koffie nog te consumeren voor dat we vertrokken richting Vogezen met de auto's.

Maar na 200m krijgt André een platte band, dus werden alle koffers die we pas geladen hadden terug uitgeladen om het materiaal te nemen voor de band te wisselen, maar de Volvo 70 heeft geen normale reserve wiel dus moesten André en ikzelf met mijn busje 2 nieuwe banden gaan halen bij André zijn thuis, (donderdag was een feestdag en niks was open) gelukkig had hij twee banden thuis staan.

Terug bij de auto van André aangekomen en banden gewisseld te hebben konden we eindelijk toch onze koffieke gaan drinken om zo rond 8u30 te vertrekken richting de Vogezen. Na ongeveer 5u te hebben gereden kwamen we aan op de Vogezen, op ongeveer 20-25 km van La Bresse stuurde de Gps mij op een smallere maar steile weg richting onze herberg, de klim was ongeveer 8 km lang en de afdaling 5 km lang.

Aan onze herberg aangekomen hebben we de koffers uitgeladen (voor dat we de spaghetti alla flamana konden opeten) op onze kamers (de kamers werden ingedeeld in een kamer van 2 (Juan en Pedro) en een kamer met 4 (André, Maurizio en de 2 Mauro's). Na het eten hebben we ons onmiddellijk omgekleed om zo'n kleine rit van ongeveer 60 km te fietsen en waar denken jullie waar we gegaan zijn ¨ja¨ naar die steile weg van 8km lang, na een afdaling van ongeveer 30 km begonnen we aan onze eerste klim Col de la Crois des monats tussen de 4-10% Pedro nam al vlug een paar meters voorsprong op Maurizio, ikzelf, Mauro Cic. daarna André daarna Juan die deed prima zijn best om zijn eerste beklimming ooit uit te fietsen en ja verbaasd hoe we waren zonder af te stappen reed Juan zijn eerste beklimming op.

Na de afdaling die Mauro Cic beheerste fietste we terug naar onze herberg. In onze herberg aangekomen ging iedereen zich douchen om zo klaar te staan voor ons avondeten (Deaufinois – patatten met room en nog wat in de oven). Na het avondeten konden we gezellig nog napraten over onze eerste rit met één (meerdere) blonde leffes. Mauro Cic, André en ikzelf zijn om 10u30 lekker naar ons nestje gaan liggen, Juan, Pedro en Maurizio zijn om 01u00 gaan slapen nadat zij een gezellig babbeltje hebben geslagen met mensen van Asse (tussen Brussel en Aalst). De volgende ochtend stonden we rond 9u (nadat Juan en Pedro al om 8u aan onze deur stonden te kloppen) aan onze ontbijttafel. Rond 10u30 waren we van plan om onze koninginnenrit ( le grand ballon ) te fietsen maar de uitbater van de herberg maakte ons attent dat het door weeromstandigheden niet de juiste dag was om het te fietsen, dus besloten wij om een kortere rit te fietsen met andere hellingen en zo vertrokken we weer op avontuur naar het onbekende we reden richting de Gerardmer( voor ons de gardameer een zeer mooie uitzicht) daar reden we als Gruppo Sportivo zoals gewoonlijk op de rondpunt een weg in waar een rode bord stond met een fiets die doorstreept was en Mauro Cic riep ons attent terug, maar op de volgende weg op de rotonde stond dezelfde bord, gelukkig kwamen we de gendarme van Louis de Funes tegen en aan hun vroegen hoe we terug naar la Bresse konden fietsen en waarom we niet op die andere wegen konden fietsen ivm die platen, de gendarme bekeken zich en zeiden dat we er wel mochten fietsen en zo begrepen we dat het gendarme waren van de tijd van Louis de Funes, lachentaire fietsen wij terug richting La bresse en daar kwamen we de volgende beklimmingen tegen Col des Grosse Pierre 6 km met een gemiddelde 6% en Col des Feignes sous Vologne 11 km met een gemiddelde van 2,7 % en heel veel pieken van 7-8 %. Terug op ons herberg genoten we van een lekkere leffe om daarna te gaan relaxen in de sauna en in het bubbelbad. Na het eten, frietjes met kalkoen en een gezellig babbeltje met een paar leffe, zijn we niet te laat gaan rusten. De derde dag, de koningenrit, was iedereen zeer gespannen want we wisten niet waar we naar toe reden.

Juan twijfelde nog om mee te komen, maar met wat aandringen is Juan met heel veel moed aan deze rit begonnen. De eerste helling Col du Menil 5km tussen de 1.5 en 5%, de tweede helling Col de Bussang en de kers op de taart Le Grand Ballon rond de 16 km tussen de 6 en de 9% en stukken van 10 tot 12%, een zware helling dat mag gezegd worden en dan zijn er de motors die voorbijgereden kwamen en bijna onze benen scheerden. Eenmaal boven op het plateau kon je genieten van een prachtig uitzicht. Met volle vertrouwen wachten we op André (die weinig gefietst heeft) en daarna op Juan (die de eerste keer zo zware hellingen moest slikken) om mooie foto’s te trekken op Le Grand Ballon. daarna vertrokken we richting ‘route de crete’ met nog 2 cols, Col d’Hahnenbrunnen en Col du Herrenberg om dan langs een prachtige afdaling van een km of 6, zo op ons herberg aan te komen. Na het douchen en het avondeten konden we ons klaarstomen om de champions league finale te zien, Limburgers voor Chelsea op enkele uitzonderingen na ( nietwaar Juan) en de wielerploeg van Asse voor Bayern Munchen met de hoop dat Anderlecht geen voorronde moet spelen. Moe en voldaan (veel leffe’s ) gingen we allen om 2u in de morgen naar bed. Zondagmorgen na onze ontbijt begonnen we onze koffers in te pakken en in te laden om dan richting Maasmechelen te rijden. Na een tussenstop in Luxemburg kwamen we rond 16u30 in Maasmechelen aan.

Persoonlijk heb ik een prachtige 4-daagse gehad met heel mooie hellingen en uitzichten. De groep was geweldig ,een zeer goede verstandhouding zowel op de fiets ( we hebben er alles aan gedaan om Juan boven op de Ballon te krijgen)als na het fietsen (met leffe in ons handen). Deze trip is zeker voor herhaling vatbaar.